De Storm gaat over Julia (Sylvia Hoeks), een 18-jarige Zeeuwse boerendochter, die zwanger raakt van haar vriendje Koos (Sanne den Hartogh), een vissersjongen. Koos schrikt zo van dit nieuws dat hij met de noorderzon vertrekt. Julia staat er helemaal alleen voor in een vijandig dorp: de zwangerschap en de bevalling worden eerst veroordeeld en later genegeerd door haar familie en dorpsgenoten.
In de nacht van 31 januari 1953 breken in Zeeland op meer dan honderd plaatsen tijdens een verschikkelijk storm de dijken door. De boerderij waar Julia woont, wordt verzwolgen door een zondvloed. Ze wordt uit het water gered door de jonge luchtmachtsergeant Aldo (Barry Atsma), haar baby achterlatend. Ze is ontroostbaar, hult zich in stilzwijgen en weigert met haar redder te praten.
Voorzichtig probeert Aldo met de jonge vrouw contact te maken en besluit uiteindelijk om haar te helpen haar zoon te vinden. Het is het begin van een lange zoektocht die hen – tegen de evacuatiestroom in – terugbrengt naar een verdronken, surrealistisch landschap van dierlijke en menselijke overblijfselen. De kans dat hier een baby kan overleden is microscopisch klein.

Aan de hand van het verhaal van Jozef en de vrouw van Potifar in Gn. 39, 1-23 verdiepen we ons in de Bijbelse achtergrond die mee moet spelen in mijn leven om ethische problemen te kunnen oplossen en die mij helpt om in de verschillende problemen die zich aandienen op het gebied van de lichamelijkheid een verantwoorde beslissing te nemen.
Lichamelijkheid gezien als alles wat hier concreet vorm en gestalte krijgt: (seksueel- sociaal- economisch- politiek- godsdienstig leven). We merken waar de seksualiteit niet rijp beleefd wordt, er zich ook problemen zullen voordoen op relationeel, sociaal, economisch en politiek gebied. Onrijpe verwerking van seksualiteit is heel vaak ook oorzaak van machtsmisbruik, kindermisbruik, godsdienstige onverdraagzaamheid en nog veel doodlopend leven.
Tijdens deze Bijbelse Graankorrelavond willen we ons laten inspireren door de joodse mystiek die diep heeft nagedacht over deze problemen in de overtuiging dat de diepste geheimen van het menselijk lichaam iets uitspreken over de goddelijke werkelijkheid.
In die joodse visie is de mens 100% lichaam en 100% goddelijk licht. Als je het lichamelijke aan zichzelf overlaat, werken daarin blinde krachten. Deze kunnen alleen overwonnen worden in de mate dat de mens zich laat lijden door dat ander facet in zich: het goddelijk licht.